Showing posts with label LaffTrip. Show all posts
Showing posts with label LaffTrip. Show all posts

Apr 1, 2009

Batanggero: Ang Pagtatapos

15 na lasing
Ilang araw na din akong hindi nakakapagsulat dito. Hindi nakakadaan. Sa dami ng ginagawa, hindi ko man lang masilip ng kahit konti ang blog na ito. Alam kong marami pa rin ang dumadalaw-dalaw dito sa aking munting tahanan, pero mukha yatang kailangan ko ng ikandado ang bahay na walang nakatira. Madaming bisita pero walang maybahay na nag-aasikaso.


Kahit sa kahuli-hulihang blog post na ito, nahirapan akong magkaroon ng oras para isulat ito. At ngayon nga, kailangan na nating ihinto kung ano ang nasimulan ni Batanggero. Pero sana, kahit papaano, may maiwan sa inyong alaala na mga nabasa ninyo mula dito. Kung may maaalala pa kayo.

At tama ang hinala mo...

April Fool's Day ngayon!

Hindi na mawawala ang Batanggero habang buhay ako. Hehehe.
......

Basahin ang kabuuan nito...

Mar 15, 2009

Sense of Humor

9 na lasing
Palabiro. Isa ka din bang taong palabiro? Isa ka ba sa mga nabiyayaan ng sense of humor, o isa ka sa pilit na nagpapatawa kahit wala namang natutuwa? Madami akong kaibigan na nagsasabing isa ako sa mga taong mayroong sense of humor. Pero hindi pa ako sigurado doon. Kaibigan ko kasi sila kaya nila nasasabi 'yun.


Mahilig akong magkwento. At sa bawat kwento ko, hindi ko maiiwasan ang lagyan o haluan ng konting kwela. Nagsawa na kasi ako sa mga maseryosong usapan. Masarap ang tumawa. 'Yung tama lang, iba na kapag napasobra. Hindi lang masaya ang tumawa, mas masaya kapag alam mong napapatawa mo 'yung ibang tao. Pero ang pinakamasaya, kapag natutuwa sila sa paraan ng pagpapatawa mo. Iba ang nakakatawa sa nakakatuwa. Pwede kang matawa kahit hindi ka natutuwa sa ginagawa ng iba pero kapag natuwa ka sa kanya, mas natural ang pagtawa mo.

Maraming biro ang hindi nakakatuwa at nakakatawa. Merong korni, papansin, at kadalasan below-the-belt na. Ang pagpapatawa ay hindi lang basta pagbibitaw ng punch line nang hindi pinag-iisipan. At hindi lahat ng pagpapatawa, walang pinanggagalingan o pinaghuhugutan ng isang seryosong bagay.

Ang komedya ay hango sa totoong buhay o pangyayari. Isang totoo at seryosong pangyayari na nilalagyan mo lang ng kiliti sa dulo. Tulad ko, makatotohanan ang mga kinukwento ko pero kadalasan, hindi na mukhang totoo dahil sa paraan ng pagkakakwento. Nilalagyan ko ng nakakatawang pangungusap pero sa huli, nararamdaman pa rin nila ang pagkaseryoso ko.

Ang common sense at ang sense of humor ay pareho lamang. Pero magkaiba ng bilis bago maunawaan o maintindihan. Ang sense of humor ay mismong common sense, common sense na nilagyan ng malikot na pamamaraan. Pero ang common sense, mas madali mong maunawaan, iyon ay kung may common sense ka talaga. Samantalang pagdating sa pagpapatawa, kinakailangan mo pa minsan ang mag-isip ng ilang segundo para maunawaan mo ng husto kung ano ang ibig iparating nun.

Walang ibang dahilan ang pagpapatawa. Dahil ito mismo, ay ang katotohanan. Isang birong katotohanan. Magulo pero 'yun ang totoo. Hindi ka makakapag-isip ng isang biro kung hindi ito nanggaling sa isang totoong pangyayari o kaganapan.

Ano ang pinakamababang uri ng humor? Katalinuhan. Walang tao ang may sense of humor, pero ang sense of humor, merong tao. Kung hindi mo maintidihan ang sinasabi ko, tumawa ka na lang. Paano ba tumawa ang taong nakikitawa lang sa isang biro na hindi niya naintindihan? Kapag tumatawa ng nakataas ang eyeballs o kaya nakatigil lang sa isang dako ang mata na halatang may iniisip at medyo mabagal ang pagkakabigkas niya ng "Ha...Ha...Ha...Ha..."

Pero sa lahat ng sinabi ko sa itaas, ito ang pinakatotoo. Ang biro ay napakaseryosong bagay pero ang pagtawa ang pinakamatinding depensa mula sa pinakamaliit na problema.
......

Basahin ang kabuuan nito...

Feb 26, 2009

Ang Kutsara

6 na lasing
Mag-post lang ako ng isang ingles na entri ngayon. Pagbigyan ninyo ulit ako dahil nagustuhan ko ang kwentong ito. Mula ito kay Sir Rod na ipinasa niya sa imeyl namin.


Basahin ninyo na. Sana magustuhan ninyo din.

The spoon: A lesson on how consultants can make a difference in an organization.

Last week, we took some friends to a new restaurant, 'Steve's Place,' and noticed that the waiter who took our order carried a spoon in his shirt pocket.

It seemed a little strange. When the busboy brought our water and utensils, I observed that he also had a spoon in his shirt pocket.

Then I looked around and saw that all the staff had spoons in their pockets. When the waiter came back to serve our soup I inquired, 'Why the spoon?'

'Well, 'he explained, 'the restaurant's owner hired Andersen Consulting to revamp all of our processes. After several months of analysis, they concluded that the spoon was the most frequently dropped utensil. It represents a drop frequency of approximately 3 spoons per table per hour.

If our personnel are better prepared, we can reduce the number of trips back to the kitchen and save 15 man-hours per shift.'

As luck would have it, I dropped my spoon and he replaced it with his spare. 'I'll get another spoon next time I go to the kitchen instead of making an extra trip to get it right now.' I was impressed.

I also noticed that there was a string hanging out of the waiter's fly.

Looking around, I saw that all of the waiters had the same string hanging from their flies. So, before he walked off, I asked the waiter, 'Excuse me, but can you tell me why you have that string right there?'

'Oh, certainly!' Then he lowered his voice. 'Not everyone is so observant. That consulting firm I mentioned also learned that we can save time in the restroom.
By tying this string to the tip of our you-know-what, we can pull it out without touching it and eliminate the need to wash our hands, shortening the time spent in the restroom by 76.39%.

I asked quietly, 'After you get it out, how do you put it back?'

'Well,' he whispered, 'I don't know about the others, but I use the spoon.'

......

Basahin ang kabuuan nito...

Feb 24, 2009

Wow Mali!

8 na lasing
Pabago-bago ng oras ng pasok. Kung anu-anong iskedyul ang ibinibigay. At kung alin-alin ang pinapagawa. Hindi tulad ng dati, ginagawa ko lang tambayan ang opisina. Papasok kung kailan ko gusto at uuwi kung kailan ko din magustuhan. Nitong nakaraang araw, binigyan ako ng isang matinding responsibilidad. Ako ang mangangalaga sa mga bagong pasok na empleyado. Hindi na ako makakatulog ng maayos sa opisina. (Baka mabasa ng amo ko ito, nagbibiro lang ako.)


Pero pansamantala lang naman 'yun, dahil ayoko talagang tanggapin. Kapag nakahanap na sila ng karapat-dapat na maging superbaysor, pwede na akong bumalik sa dating takbo ng buhay ko. Ayoko magkaroon ng gawaing pwedeng magpagulo sa isip ko. Ayokong magkamali na kapag inayos mo ay isa din palang kamalian.

Pero kagabi lang. Hindi pala. Kaninang madaling-araw. Nalaman kong maraming simpleng pagkakamali ang itinama ng isa pang pagkakamali. Mahigit ilang buwan na akong hindi nakakakain sa isang kilalang tapsilugan dito sa lugar namin. Nung maaalala ko, may kinunan akong larawan sa kainang iyon. Simpleng pagkakamali sa ispeling. Nakatuwaan ko lang kunan ng larawan at ipakita sa mga kasama ko. At ito ang larawang iyon.

Before

Kaninang madaling-araw nga. Doon ulit kami kumain makalipas ang ilang buwan. Napansin ko na pinalitan na nila ang ispeling ng bagay na iyon. Pero hindi pa rin siya nakawala sa mapanghusgang mata ng mga taong tulad ko. Kinunan ko na naman ng larawan. At heto na nga kung ano 'yun.

After

Kahit simpleng bagay, alam nating hindi maiiwasan ang pagkakamali. Pero mas maganda sana kung sa pagkakamaling 'yun, maitama natin ng maayos. Ang isang mali ay hindi pwedeng itama ng isa pang mali dahil mas lalong magiging malala ang resulta. Sa kahit anong desisyon natin, kailangan nating pag-isipan ng mabuti kahit maging simple man ito o kumplikado. At dahil nga sa ayokong magkaroon ng madaming mali na makikita ng madaming mata, napagdesisyunan kong huwag humawak ng mabigat na responsibilidad.

Sa totoo lang, pinaganda ko lang ang gusto kong sabihin dito. Gumagawa lang ako ng ibang dahilan. Dahil ang totoong dahilan, tinatamad lang ako. Hehehe.

Kung mabasa man ito ng may kinauukulan, nais kong ibigay ang tamang ispeling. "HOT SOWS"
......

Basahin ang kabuuan nito...

Feb 22, 2009

Teks Dyowks!

14 na lasing
May nagpadala sa akin ng mga teks sa selepono ko. Mga kaibigan at katrabaho. Teks Dyowks. Natawa ako sa mga pinadala nila, kaya ibahagi ko na din sa inyo. Sana matawa kayo. Kapag daw hindi natawa sa mababasa ninyo, hindi ka na daw makakatawa habang buhay. Bwahahaha.


Mga simpleng hirit lang pero nakakatawa. Hehehe. Konti lang ito kaya basahin nio na.

LALAKE: Miss, pwede makipagkilala??? Anong pangalan mo??
BABAE: CarMen… Kc mahilig ako sa CAR at sa MEN… eh ikaw?? Anong pangalan mo???
LALAKE: PePe…

Patient: Doc may problema ako… tuwing alas otso ng umaga.. tumatae ako…
Doctor: so anong problema doon???
Patient: Alas nuwebe ako gumising eh…

Doctor: Lola, kailan ho ba kayong last nakipagtalik?
Lola: Mga 1955
Doctor: Matagal na ho pala ano?
Lola: Di naman! (sabay tingin sa relo). 20:55 pa lang naman ah!

Girl: Tikman mo tong cake, masarap! gawa na nanay ko.
Boy: Ikaw na lang kaya tikman ko, gawa ka rin naman ng nanay mo!

Pedro: Alam mo, Rosa.
Rosa: Ano yun?
Pedro: Your eyes are really attractive
Rosa: Talaga?
Pedro: Oo, they attract each other!
......

Basahin ang kabuuan nito...

Feb 8, 2009

FerPect!

11 na lasing
Whew. Dahil sa kayabangan ko, ito ang napala ko. Iniisip ko na balewala sa akin ang konting ambon na tatama sa katawan ko. Parang naglalakad sa buwan kahit may pumapatak na tubig mula sa langit. Dahil sa ginawa kong iyon, binigyan ako ng parusa. Hindi lang isa, kundi dalawa. Nagkaroon ako ng sipon na masarap na sana dahil may konting alat, kaso, hirap namang huminga. At ngayon naman, may kasama pang ubo. Tapos na ang bagong taon pero may naiwan pang paputok sa lalamunan ko.

Nahihirapan akong mag-isip ngayon. (May isip ba ako?) Wala akong maisulat na maganda. (Kailan ba ako nakapagsulat ng maganda?) Kaya ang isusulat ko na lang muna ngayon ay mga usapang narinig ko na nagbigaw ng kiliti sa aking kilikili. Medyo natawa ako dahil sa kanilang katang. Oo. Crab, katang. Katang*han. Hehehe. Peace. Katang sa mga pagbanggit ng tamang letra.

Unang eksena: Isang pag-uusap sa pagitan ng isang call center agent at isang kliyente.

Agent: Sir, kunin ko po buong pangalan ninyo.
Client: Rey Quizon.
Agent: Pwede ninyo po bang i-spell gamit ang ponetiks?
Client: R for Roger, E for Elephant, Y for Yellow. Q as in... Hmm... Aha! Q as in cucumber,...
Agent: Q? Q-cumber? =))

Pangalawang eksena: Sa computer shop ng kaibigan ko. Isang babaeng nagpapagawa ng resumey sa kaibigan ko. Tinatanong ng kaibigan ko ang bawat isusulat sa resumey na ipinapagawa sa kanya.

Kaibigan ko: Father's name po?
Customer: Felippe *****
(Letrang "P" ang naisulat ng kaibigan ko. Kinorek nung babae.)
Customer: "F" po 'yun. "F" as in victory.
Kaibigan ko: (Napatulala)
Ako: (Napasubsob sa mesa habang pinipigil ang tawa.)

Pangatlong eksena: Kasama sa eksena doon sa pangalawang eksena. Parehong tauhan, parehong sitwasyon at parehong araw.

(Nagkamali sa spelling 'yung kaibigan ko, Felipe ang naisulat sa pangalang Felippe, kaya kinokorek nung babae.)
Customer: Dobol "u" po 'yun. Dobol "u" po.
Kaibigan ko: Ha?
Customer: Dobol "u" po.
Kaibgan ko: (Nag-iisip at naghahanap ng double u o w) Ano?
Customer: Ay! Dopol "p" po pala.
Ako: (Tawa ng tawa sa sulok.)

Pang-apat na eksena: Dalawang babaeng nagkukwentuhan. Tungkol sa mga naging boypren nung isa.

Babae 1: Lahat pala ng naging eks ko, nagsisimula sa "R" ang pangalan.
Babae 2: Talaga? Sinu-sino?
Babae 1: Si Richard, Robert, Reylan at Arnel.
Babae 2: Ar.. Ar... R-nel?

Panglimang eksena: Napanood ko sa Wowowee. Habang tinatanong ni Willie kung anong letra ang gustong piliin nung kontestant.

Willie: Pumili ka na ng letra.
Contestant: "G" po.
Willie: "G"?
Contestant: Opo, "G." "G" as in Jar.
Willie: "G" as in Jar? Hahaha. Ah! "J."

Ikaw ba? May pagkakataon ka ba na nalito sa bawat letra? Nagkamali ka na ba sa pagbigkas ng mga salita? Ako? Siguro, may pagkakataon na. Hindi naman kasi ako Ferpect.

Edited:

Pahabol na eksena. Isang taong nagyayabang. Nagyayabang siya sa kausap niya.

Mayabang: Alam mo ba na sa dictionary, iisa lamang ang salitang nagsisimula sa "SU" pero binibigkas ng "SHU"?
Marunong: Talaga? Ano naman 'yun?
Mayabang: SUgar lang ang salitang 'yun. Kahit tingnan mo pa sa dictionary.
Marunong: SUre ka ba dun?
......

Basahin ang kabuuan nito...

Jan 23, 2009

Isang Liham

11 na lasing
Pansamantala, habang wala pa akong naisusulat na bago, isingit ko muna itong nabasa ko sa imeyl. Isang liham. Tama na ang ganitong intro, umpisahan mo na ang magbasa.

Dear Ate Charo,

Thank you for considering this letter of mine. I'm writing about Ben. We're in our twenties and both work in Makati . In fact, we used to be officemates. I've known him for almost two years and all the time, I've been in-love with him, although we are just friends and he has a girlfriend he intends to marry.

Ate Charo, I can't help but fall in love with him. He's perfect! He's responsible, intelligent, resourceful, thoughtful, loving, sweet, caring, upright, kind, family-oriented, and a God-fearing individual. His good looks are just an added bonus. I can't believe such a man still exists today and I will forever be thankful for his friendship.

It is a pain to be so in-love with him because he and his girlfriend are perfect for each other and are so happy being together. I don't know if he's aware of my feelings for him, but winning his heart, I think, is out of the question. His girlfriend is too precious for him. Losing her would truly hurt him, and I don't want to see him in pain. I know, however, that a part of me wishes he would reciprocate my love, but he's just too good for me. He deserves someone better, like the girl he has now.

Knowing he's happy with her is enough consolation for me. I want his happiness even if it would mean my own despair. God knows how much I'm suffering. Writing this letter alone is already a torture. I've been trying very hard to forget him. I've done ways I know to free myself. Pero ang kulit talaga ng puso ko, ayaw sumunod. Ate Charo, I haven't seen or talked with him for a long time and I thought his absence would somehow cool down the feeling, but it hasn't. I don't want to miss him, but I do miss him terribly. How can I forget him?

Whenever I see a place, a thing, or a situation, my mind automatically associates it with him. His memories occupy most of my waking and sleeping hours. His face pops into my mind in the middle of my lunch, when I'm talking with my friends, cleaning my house, or just doing something which has nothing to remind me of him. Odd, but true. I'm not bitter, Ate. I don't blame myself, him, nor God for this situation. As a matter of fact, I'm thankful. Painfully odd as it is, this situation has made me the mature person I am now. But I can't help ask myself why should someone fall for another when they are not meant for each other? Why Ate Charo? Why?
You know Ate, whenever I pray, I always ask God to help me let go of this love. I just want to feel the same way he feels for me... as a friend and nothing more. I know I can get through this because I believe that God wouldn't give me something He knows I couldn't handle. Someday I will be able to smile again without being hurt when I remember him. God has His reason for all of these and until I know the reasons, I want to hear words from you. Attached is my picture to show my sincerity and let you decide if am really not meant for his love.

Please Ate Charo, help me.

Sincerely,
Berta Ang Kasagutan...

Dear Berta,

Punyeta kang bakla ka! Maganda pa sa iyo ang tsonggong puyat. Pinagod mo pa ako sa pagbasa ng letter mo! Ang landi mo!!! Makati ka pa sa gabing Bicol! Tigilan mo na ang ilusyon mo, iha. Hindi mo kayang ibigay kay Ben ang kayang ibigay ng girlfriend niya. Sa susunod na sumulat ka pa sa akin, ipapasagasa kita sa pison!!!


Ate C
......

Basahin ang kabuuan nito...

Nov 16, 2008

Si Cactus at si Sky Diver

17 na lasing
Maaaring ang isusulat ko ngayon dito ay nabasa ninyo na sa isa pa "naming" blag. Oo. Kung nabasa nio na 'yung blag na 'yun, eh kami nga ang gumawa nun. Pero para sa mga hindi pa nakakabasa, isusulat ko na din dito.


At heto na ang ang usapan ng dalawang baliw...

Lalaki: “Kung mahuhulog ako, at ang pagbabagsakan ko ay may kasamang tinik, iindahin ko ang sakit na tutusok sa’kin basta handa lang niya akong sambutin.”

Babae: “Kung masasaktan ka lang sa pagbagsak mo dun sa may tinik na ‘yun, bakit hindi ka na lang humanap ng ibang pagbabagsakan na walang tinik?”

Lalaki: “Kung ikaw ba? Saan mo mas gugustuhing bumagsak? Sa alam mo ngang may tinik at masasaktan ka pero doon ka naman masaya? O doon sa may mababango at magagandang bulaklak, na hindi ka nga masasaktan sa pagbasak, pero may allergy ka pala sa amoy ng mga ‘yun?”

Babae: Eh paano naman nasangkot ang bulaklak dito?

Lalaki: Cactus kasi ‘yung may tinik eh, hehehe.

Babae: “Hanggang kailan mo kayang humawak? Hanggang kailan mo kayang bumitin? Kailan ka babagsak?”

Lalaki: “Kahit isang daliri ko na lang ang nakahawak, hindi pa rin ako bibitaw, hangga’t hindi pa handa ang babagsakan ko, para sambutin ako.”

Babae: Paano kung mangawit ka?

Lalaki: “Kung mangangawit ako, at hindi pa siya handa para sumambot, ibabalik ko ang apat kong daliri para kumapit ng mahigpit, at kung hindi pa rin kakayanin, may isa pa akong kamay. Kakapit at maghihintay.”

Sandaling naputol ang usapan… at hindi yata nakayanan nung lalaki ‘yung damdamin niya. Hahaha. Hindi siya nakatiis at sinabing…

Lalaki: “Ikaw ang CACTUS ko!!!”

Sumagot naman itong si babae ng…

Babae: “SKY DIVER!“

Ganyan din ba kayo kabaliw? Unliquote ng utak ng dalawang ‘yun ah, kung anu-ano ang pinagsasasabi. Hindi ba pwedeng mag-usap ng diretso? At kelangan pa bang daanin sa ganung usapan para lang masabi kung ano ‘yung nararamdaman? Ewan ko, hindi ko din alam. Kung ganyan ka din, pareho ang mga wavelength ng utak ninyo! Hahaha.

... ......

Basahin ang kabuuan nito...

Nov 13, 2008

Paano Magsulat ang Nakainom ng Alak?

24 na lasing
Paano nga ba magsulat ang isang taong nakainom? Wala pa yata akong nababasang ganyang tanong. Bakit ko naman naisip yan? Wala lang, walang maisulat. Bakit naman wala akong maisulat? Dahil ako'y nakainom. Bakit naman ako nakainom? Kaarawan ng kasamahan namin sa trabaho. Sino naman ang kasamahan mong iyon? Isang lalaking kalbo. Bakit naman siya kalbo? WALANG BUHOK!


Ang taong nakainom, nagiging makulit, mahilig magtanong kahit na walang kwenta. Hindi titigil hanggat hindi nakukuntento. Walang pakialam sa iba basta masabi lang kung ano ang gusto. Pero hindi ako sigurado kung ganyan din ang taong nakainom kung nagsusulat siya. Hindi ko alam kung makulit nga ba sa pagsusulat ang taong nakainom. Hindi ko alam kung makulit nga ba sa pagsusulat ang taong nakainom. Hindi ko alam kung makulit nga ba sa pagsusulat ang taong nakainom. Sa tingin mo? Makulit nga ba sa pagsusulat ang taong nakainom? Hindi ko din masabi.

Mapapansin mo siguro sa mga sinusulat niya kung nakainom siya kapag tagalog ang sinusulat niya, tapos bigla niyang sisingitan ng english. Except me. Napapansin ko lang 'yun, pero para sa akin, hindi ako ganun. No way! Minsan naman, dumadami ang typographical error sa kanyang mga sinusulat, nagkabakalidtag ang ltera ng knayang mga snusiulat. Bhira lng ako magkmali sa mga letra ng bwat slitng gnanmit ko sa bwat pgsulsulat ko dito. Ilang beses ko kcng bbnbasa para hanpin kung may maling spilleng o may nwawalng letra.

Pero kung nakainom ka na, siguro hindi mo na magawang basahin ng ilang beses 'yung sinulat mo. Dahil kung gagawin mo 'yun, mas lalo ka lang mahihilo. Madadagdagan ang sakit ng ulo mo na dala ng epekto ng alak. Kaya kapag nahihilo ka na dahil sa ilang beses mong pagbasa ng sinulat mo, hindi mo mapapansin na maisusulat mo uli 'yung kanina mo pang nabanggit. Kaya dapat talaga, huwag mo na basahin ng paulit-ulit ang sinulat mo para lang hanapin ang mali, dahil kung gagawin mo'yun, mas lalo ka lang mahihilo. Madadagdagan ang sakit ng ulo mo na dala ng epekto ng alak.

Pero para sa mga mambabasa, mapapansin din nila kung nakainom ang nagsulat ng binabasa nila. Mapapansin nila na parang niloloko lang sila ng sumulat ng binabasa nila. Wala kasing kasaysayan ang mga pinagsusulat niya. Mahahalata nilang niloloko lang sila ng sumulat. Tulad ng ginagawa mo ngayon. Nahalata mo ba?

Kung nahalata mo na parang ganun nga ang klase ng sinulat ng binabasa mo, aakalain mong talagang niloloko ka ng may-akda. Pero kung babasahin mo ng ilang ulit, at pipiliting hanapin ang nakatagong mensahe sa likod ng mapagbirong sinulat, hindi lang ang sumulat ang nanloloko sa'yo kundi pati sarili mo, niloloko mo, malalaman mo na may ibig iparating ang taong sumulat ng ganun.

Ayaw lang ipahalata ng sumulat kung ano ang gusto niyang sabihin. Kung nakainom ka, lumalakas ang loob mong sabihin sa kaharap mo ang hindi mo masabi ng walang kasamang alak, pero iba sa pagsusulat (ayon sa aking eksperiyensiya), kabaligtaran. Magkukwento ka ng parang walang laman, parang pinagtitripan lang ang magbabasa, pero halos isinisigaw na niya kung ano 'yung kanina pang gustong sabihin. Hindi mo lang pansin.

At ako. Oo. Inaamin ko. Nakainom ako habang nagsusulat. Kaya ako, sa kasalukuyang panahong ito, ay isang Drunk Writer. Abangan ninyo na lang, kung kailan ako tatalon mula sa isang eroplano/helikapter upang lumipad, para matawag na Sky Diver. Kung naguguluhan ka sa mga sinasabi ko, isa lang ang ibig sabihin noon. Naa-ANING ka na! Praning!

... ......

Basahin ang kabuuan nito...

Nov 10, 2008

Paano Gumawa ng Magandang Kwento?

28 na lasing
Sabi nila, ang mga manunulat ay may kanya-kanyang ritwal bago magsulat. Ang isang blagger ay isa din manunulat. Kaya inisip ko, ano nga ba ang ginagawa ko bago magsulat? 'Yung iba kasi, ayon sa nabasa kong libro, nakikipag-usap muna sa isda sa akwaryum. 'Yung iba naman, nagkukulong sa kwarto para walang makaistorbo. Meron din namang nagpupush-ups ng isangdaang beses bago magsulat. Hindi ka naniniwala? Ako din, inimbento ko lang kasi 'yan.


Ako, bago ako magsulat, lumalabas ako ng bahay. Naglalakad-lakad. Nag-iisip. Kusang gumagalaw ang paa patungo sa kung saan. Hindi makontrol ng utak ko ang patuloy na paglakad ng paa ko dahil abala ito sa pag-iisip ng ilang bagay. Sa paglalakad kong 'yun, dun ako nakakabuo ng istorya. Magagandang istorya na matatagpuan sa kalye, sa mga taong makikita mo at sa mga pangyayaring nasasaksihan mo.

Lahat 'yun ginagawan ko ng istorya sa utak ko. Buti na lang nag-upgrade na ako ng memory card para sa utak ko. Kung dati eh 256mb lang ang kapasidad ng memorya ko, ngayon, 1gig na! Kasyang-kasya ang mga istorya. Hindi lang basta istorya. Nandiyan ang mga problema ng lipunan na makikita mo, at nakakagawa ka din ng solusyon para sa mga problemang 'yun.

Habang naglalakad-lakad kasabay ng pag-iisip, hindi ko maiiwasan ang magutom. Tumitigil ako sa mga kainan na pwedeng makapagtawid ng gutom. Pero habang kumakain, patuloy pa rin sa pagtakbo ang isip ko. Parang may Notepad sa utak ko na sinusulat ang mga magagandang posibleng istorya at siyempre kailangang i-save 'yung mga nakasulat sa memorya ng utak.

Kapag nakabuo na ako ng isang istoryang napili ko, balik na ako sa bahay. Haharap sa kompyuter. Bubuksan ang MS Word o Notepad, o kaya diretso na sa blag. Ayos! Sisimulan ko ng tipahin ang aking kibord. Kukuhanin ang mga saved files sa memory ng utak.

Biglang may isang eror. Lagot. Hindi ko mabuksan ang kwentong nakalap ko sa memorya ko. At ang eror na lumabas...

"FILE CORRUPTED!"

Kaya wala akong magandang istorya. Ayoko nang gawin ang ganung nakasanayan ko. Nasasayang lang ang oras ko. Katulad mo, nasayang ang oras mo sa pagbabasa ng walang kwentang kwento kong ito.

... ......

Basahin ang kabuuan nito...

Oct 19, 2008

Patay!

4 na lasing
Sa kalagitnaan ng gabi, isang malakas na ingay ang narinig ko sa labas. May dalawang lalaki ang nag-aaway. At may mga babaeng nagsisigawan. Sinubukan kong lumabas para malaman kung ano'ng nangyayari. Tangina! May pasa na pareho ang dalawang lalaki, habang may mga humahawak sa kanila para pigilan.


Parehong nagpupumiglas at gigil na gigil. Dinuduro ang isa't isa. May umiiyak sa dulo. Mga bata. Maya-maya, umikot patalikod 'yung isa at tuluyang binitawan ng naghahawak. Walang sali-salitang umalis 'yung isang lalaki papalayo. At inakala ng lahat na tapos na ang gulo.

Ilang minuto pa habang inuusisa ng iba ang naiwang kaaway, biglang bumalik itong isa na halos mas mukhang gigil na gigil kesa nung kanina. Halos namumula na ang mata. May hawak na gulok. Hindi na napigilan ng iba ang biglang pagtakbo nito patungo sa lalaking nakaupo na kanina'y kaaway niya.

Anakngpitumputpitonglasing! Tinaga! Sobrang gigil na gigil na parang kumakatay ng baboy. Sigawan ang maririnig mo. Lasing na lasing ang lalaking may hawak ng gulok at parang hindi na nakakakilala. Kinabahan na ako ng husto. Tumingin sa akin at papalapit. Tangina! Kinabahan na talaga ako. Nang biglang may narinig akong maingay na tunog. Hindi naman sirena ng pulis.

Whew! Patay! Patay na naman ako nito. Leyt na ako sa pagpasok. Alarm pala ng selpon ko ang tumutunog. Hindi pa nga siguro ako sanay sa bagong iskedyul kaya kung anu-ano napapanaginipan ko. Hindi nga ako namatay sa panaginip ko, patay naman ako sa pagpasok ko.

... ......

Basahin ang kabuuan nito...

Oct 15, 2008

Sino'ng Bida Ngayon?

10 na lasing
Whew! Matapos ang inuman sa barkada, siyempre hindi naman pwede na hindi ako magpa-inom sa mga katrabaho ko na sa ikli ng panahon na pagsasama namin eh nagkapalagayang-loob na din. Kumbaga, kung isa kang magbabarik, basta magbabarik din ang makakasama mo, walang problema sa magiging samahan. Huwag lang 'yung sobra kung mamulutan.

Ilang bote lang siguro ang ininom namin, dahil may pasok pa kami bukas, este mamaya pala, at sa napapansin ko, kahit isa sa amin walang tinatamaan. Eh di magaling. Mahaba-haba ang usapan. Tiyempo namang katabi ko si Metallica Girl, tapos nabanggit ko sa kanya kung sino naman ang pwedeng maging bida ko ngayon dito sa blag ko. Nag-aabang ako ng kung sino ang gagawa ng eksena. Pero habang nagmamasid ako, balak ga naman akong pasuin ng sigarilyo nitong ala Janina San Miguel na ito. At ang sabi...

"Burahin mo 'yung mga pinagsusulat mo dun!"


Ahaha. Masyado yata sineryoso 'yung mga nabasa niya. Sabi ko na lang, "Ok lang 'yun, SIKAT ka naman eh." Panay pa rin ang pagdikit ng yosi niya sa braso ko, iwas na lang ako ng iwas para mapagod siya. Eh di 'yun na nga, nag-aabang na ako ng pwedeng gawing bida. Ayoko na gamitin si Metallica Girl, baka idemanda na ako ng laybel. Ahaha. Kahit wala naman siyang pwedeng ikaso dahil totoo naman lahat ng sinabi ko. Huwag kang mag-alala, hindi ikaw ang bida ngayon.

Pinagmasdan ko itong si "Mike," ganda ng pangalan ah, 'yun kasi ang laging tawag ng isang bisor sa trabaho namin sa kanya. Kung ihahalintulad siya sa isang karakter sa Bibliya, siya 'yung tinatawag na "prodigal son." Hindi 'yung "prodigal son ng showbiz" na nagladlad sa PBB. Ihinalintulad ko siya dun kasi ang alam namin umalis na siya pinagtatrabahuhan namin, pero kahapon, nagbalik-loob siya. AMEN! Kung lumipat siya sa Kapuso, ngayon, nasa Kapamilya na ulit siya.

Pero ayun, namis yata ang pi-es-pi ko at 'yun ang pinagtuunan nang pansin. Ito namang si "Tatik" na ito, napagdiskitahan 'yung bagong biling gitara ni Metallica Girl, pero ayos na din para meron kaming sawnds. Sa tabi naman niya, Si Mamiyeng, na akala ko ay siya 'yung nagmimistulang bokalista ni Tatik sa pagtugtog. Nung mapansin ko, ay may sarili palang mundo. May nakasalpak na irpon sa kanyang magkabilang tenga at pinakikinggan ang mga tugtog sa kanyang telepono. Kaya pala iba ang kinakanta sa tinutugtog ni Tatik.

Lipat ako ng tingin sa magsiyuuta. Walang pagbabago sa kanila. Hindi ko alam kung paano sila tumatagal sa isa't isa dahil lagi na lang nagbabangayan. Pero mas okey naman sa'min 'yun, kasi kung hindi nila gagawin 'yun sa loob ng isang araw, ibig sabihin lang nun, may kakaibang nangyayari.

Nung tumingin ako sa salas, hindi ko na lang pinansin 'yung kopol dun. Na naglalampungan. Pareho silang may mataas na posisyon sa trabaho namin. Kaya hindi ko na lang sila iistorbohin. Tapos nakita ko na lang ang nag-iisang takda, si "Jyusa," as in "Jyusabel." Na ayon naman sa aming bisor ay pinaghalu-halong katauhan nina Anchor Tis bilang Diyosa, Maryan River bilang Dyesebel at Jutay Santos bilang si Ysabella. Kaya pala naging ganun na lang ang kinalabasan dahil pinag-halu-halo sila. Kung paghalu-haluin ang Dinuguan, Ispageti at Keyk, ano kaya ang magiging hitsura ng kalalabasan? Jowk lang po Sir Road.

Pero wala talaga akong makuhang bida sa gagawin kong pelikula, este bida sa isusulat kong ito para pagputaktehan ng mga tao sa mundo ng sayber. Kaya hindi ko na lang namalayan na kung anu-ano na palang usapan ang nabuo habang nag-iinuman.

Mayroon pa diyang tungkol sa pinakamaganda nilang napanood na bidyu klip sa internet. Ang "Dalawang Babae sa Iisang Tasa." (Klik niyo lang 'yung link kung gusto niyo panoodin!) Na habang kinukwento ng iba ay mararamdaman na ng lahat ang istorya kahit hindi pa nila ito napapanood. Nauwi pa ang usapan tungkol sa patayan! Putakte! 'Yang ang ayaw ko pag-usapan. At nang hindi na makatiis ang lahat, biglang kambiyo sa ibang usapan. Ayos ito ah, tungkol naman sa mga kababalaghan?

Sari-saring karanasan ang ibinahagi nila na tungkol sa elebeytor ng kumpanya. Halos lahat ay nakakapanindig-balahibo at kung anu-ano pang balahibo ang pwedeng tumayo sa inyo. At siyempre ibinahagi ko din ang karanasan ko sa elebeytor nung minsang sumakay ako dun.

"Parang ganun din 'yung sakin eh! Pagpasok ko mula sa grawnd plor, tapos pindot ng buton ng elebeytor, napansin ko na lang na hindi umaakyat 'yung sinasakyan ko. Halos isang minuto na hindi umakyat ang elebeytor!" Kwento ko sa kanila, at tinanong ako....

"Pano'ng nangyari 'yun?"

"Mali pala ang napindot ko. Akala ko terd plor, grawnd plor pa rin pala. Kaya pala ayaw umakyat."

Aba! Nakakatakot kaya 'yun. Nakakatakot na isipin na baka may... hmm... ano'ng tawag dun? dun sa sakit na laging nakakalimot? Ah! 'Yung alsaymer's disis! Baka may gan'ung sakit na ako.

Humaba ng humaba ang usapan hanggang narating na namin ang aming hangganan. Hindi pa kami lasing. Kelangan lang talaga naming umuwi dahil papasok pa kami mamaya. At para mapatunayan na hindi pa ako lasing, ito ang aking "post" para sa araw na ito.

Teka, sa'n ko ga isusulat ang taytol? Saka ang leybel? Hindi ko makita, umiikot ang paningin ko! Paano ko nga ba ito ipapablish? Ano'ng pipindutin ko? Bahala na!

Ngoorrkkzzz!! ZZZzzzzz!!! Hik!

... ......

Basahin ang kabuuan nito...

Oct 8, 2008

Ang Tanong!

6 na lasing
Tuluy-tuloy lang tayo sa mga kwentong padyent. Buti pa ang mga batang paslit, kahit sabihing musmos eh meron namang kaalaman na hindi makita sa ibang katauhan. Kung sa mga kontes ang pag-uusapan, magaling sumagot ang bata, kwela ang hirit ng bakla at nakakasakit ng ulo ang sagot ng taong nagpapakabata at nagpapakabakla.

Bigyan nating ng isang tanong ang bawat isa sa kanila, para sa bata, bakla at... at... ewan, at alamin natin an posibleng maging sagot nila.


Sabi nga ni Korina Sanchez at Ted Failon, "ANG TANONG!"

"Identify an organ in the human body that starts with the letter 'L'"

Bibong Bata: The LUNGS! Without it, we cannot breathe.

Galing, pang Litol Mis Pilipins ang sagot ah. Ano naman kaya ang sagot ng isang bakla?

Baklitang Takda: Of course the LIVER! Without it, our body will weaken because the liver cleanses the system.

Ganun lang? Inaasahan ko pa namang nakakatawa ang sagot niya. Aymdisapoynted! Pero tama pa rin ang sagot niya di ga? At heto na... Ang pangatlong kandidata. Maganda, seksi, matangkad at ang utak? Nasan? Nawawala? Pero ayon sa interbyu, iniidolo daw niya ating nag-iisang Bb. Pilipinas-Word este World pala.

Janina de Metallica: I'm only 17 years old and my answer is the L-Bow!!! Oh my God!!! hahahaha!!! I'm sorry!! without it we cannot spread our wings and fly... Butterfly!!! I told you I was confident!!!

Ayun na nga! Kumalat na ang epidemya.
... ......

Basahin ang kabuuan nito...

Oct 7, 2008

Metallica Girl

6 na lasing
Kung nabasa niyo 'yung kwento ni Metallica Girl, heto't ipapakita ko na 'yung ilan sa larawan niya. Kung hindi mo naman kilala si Metallica Girl, hindi pa kayo huli sa balita. Mababasa niyo pa rin ang kwento niya. Pakipindot lang ng lingk na ito --->> Metallica Girl

Kinailangan kong gawing pribado ang MUKHA ng ilan dito. Mahirap na, baka may makadiskubre pa sa kanila para kuning artista. Maunahan pa ako sa pagmamanedyer nila.

Tan-tara-raaaan! Run na kayo! Hehehe... "Candidate Number 4! Metallica Girl!"


Heto naman ang kuha nung inaawardan na siya. 'Yung praysmani, hindi man lang sinobre. Hehehe. Ewan ko lang kung praysmani talaga 'yun o sustento. Boss M, joke lang.


Kung nabasa niyo na 'yung kwento ni Metallica Girl, matatandaan niyong nabanggit ko dun si Someone/Samuel Bee. At heto na siya, habang may pagnanasang sinasayaw si Metallica Girl.


Peace, Pareng Some, utang mo nga palang 'sanglibo! Kapag hindi mo binayaran, ikalat ko iskandal mo! Bwahahaha. Joke lang, matagal ko nang naikalat.

... ......

Basahin ang kabuuan nito...

Oct 6, 2008

Persona Ingrata!

4 na lasing
Muli ko na namang nasilayan sa aking mga mata ang isang liham mula sa isang babae. Isa yata itong dayariya. Hmm... parang sakit sa tiyan 'yun ah? Dayari pala ang ibig kong sabihin. Matagal na itong nakakalat sa mundo ng sayber, pero subukan kong ilathala ulit dito.

Pakiintindi na lang po, taglish ito pero may mga parte pa rin ng sulat na ang hirap unawain. Kaya umpisahan na natin ang pagbabasa. Mas maganda kung basahin natin ito "with fillings."



Thursday, August 9th, 2007
We’ ve been friends for a long time ago. We come from the same alma mother. Actually, our paths crossed one time on another. But it’s only now that I gave him a second look. I realized that beauty is in the eyes. The pulpbits of my heart went fast, really fast. Cute pala siya. And then, he came over with me. He said, “I hope you don’t mine. Can I get your number?” Nag-worry ako. What if he doesn’t give it back? He explained naman na it’s so we could keep intact daw. Sabi ko, connect me if i’m wrong but are you asking me ouch? Nabigla siya. Sagot niya, The! Aba! Parang siya pa ang galit! Persona ingrata!!! Ang kapal niya! I cried buckles of tears.

Na-guilty yata siya. Sabi niya, isipin mo na lang na this is a blessing in the sky. Irregardless daw of his feelings, we’ll go ouch na rin. Now, we’re so in love. Mute and epidemic na ang past. Thanks God we swallowed our fried. Kasi, I’m 33 na and I’m running our time. After 2 weeks, he plopped the question. “Will you marriage me?” I’m in a state of shocked. Kasi mantakin mo, when it rains, it’s four! This is true good to be true. So siyempre, I said yes. Love is a many splendor.

Pero nung inaayos ko na ang aming kasal, everything swell to pieces. Nag-di-dinner kami noon nang biglang sa harap ng aming table, may babaeng humirit ng, “Well, well, well. Look do we hav e here.” What the fuss! The nerd ng babaeng yon! She said they were still on. So I told her, whatever is that, cut me some slacks! I didn’t want this to get our hand kaya I had to sip it in the bud. She accused me of steeling her boyfriend. Ats if! I don’t want to portrait the role of the other woman. Gosh, tell me to the marines! I told her, “please, mine you own business!” Who would believe her anyway?

Dahil it’s not my problem anymore but her problem anymore, tumigil na rin siya ng panggugulo. Everything is coming up daisies. I’m so happy. Even my boyfriend said liketwice. He’s so supportive. Sabi niya, “Look at is this way. She’s our of our lives.”

Kaya advise ko sa inyo - take the risk. You can never can tell. Just burn the bridge when you get there. Life is shorts. If you make a mistake, we’ll just pray for the internal and external repose of your soul. I second emotion.


Sana ay may naintindihan kayo sa mga sinulat niya. Adios!

... ......

Basahin ang kabuuan nito...

Oct 5, 2008

Virgin? OMG? Boobs?

16 na lasing
"No, I don’t feel any pressure right now."

Kilala niyo ba kung sino ang nagsabi ng mga katagang 'yan? Mismo! Walang iba kundi ang ating Binibining Pilipinas ni si Ms. Janina San Miguel. Sino bang Pinoy ang hindi nakakakilala sa kanya? Teka, sa mga pinagsasabi niya nung naganap na padyent, halos buong mundo na yata ang nakapansin sa kanya. Pero ano itong nabalitaan ko na hindi daw siya makakalahok sa darating na Binibining Mundo (Miss World)?


Pero teka, hindi siya ang bida sa ikukwento ko. Kasamahan ko sa trabaho. Itago na lang natin siya sa pangalang Metallica Girl. (Bakit Metallica Girl? Walang pakialamanan, wala akong maisip eh!) Ang kaganapan, sa katatapos lang ng unang anibersaryo nang kumpanyang pinapasukan ko. Isang engrandeng bayuti padyent ang pinasinayaan.

At 'yun na nga! Diretso na agad tayo sa mga kalahok na dalagas. Wow! Ang gaganda talaga. Ang ganda ng biyu... beau... Ang ganda ng view sa location kung saan kami nagdaos ng anibersaryo. Medyo malayo kasi ang pwesto namin, doon kami sa may kubo kaya hindi namin maaninag 'yung pagmumukha este 'yung fes nila. Isa-isa na sila nagpakilala at siyempre may kanya-kanyang mga kasabihan.

Sobrang ingay! Hindi na marinig ang mga pinagsasasabi. Pero 'yung pang-apat na kalahok, nung magsimula magsalita, medyo tumahimik ang mga manonood-slash-magugulong tao doon at nakinig. At ito ang kanyang sinabi...

"Black is beauty, but too much black is charcoal!"

Oh, sayings pa lang panalo na. Akala ko tuloy gay pageant ang pinapanood namin. Mukhang alam ko kung sino ang nagturo sa kanya para sabihin 'yun. Hindi ko na lang babanggitin, baka mawalan ako ng trabaho.

Ilang sandali, matapos maisingit ang ilang programa, muling tinawag ang mga kandidata para sa pagpapakita ng alindog. Sa madaling salita swim wear na! Ang mga katabi kong lalaki, biglang nawala. Nakita ko na lang nandun na sa malapit sa stage. Mahahalata mo talaga ang mga nyakerz. Nagsimula nang rumampa ang mga kontestants, at siyempre, wala na ako kasama sa kubo, takbo din ako dun. Para makipanood, hindi ako nyakerz, tiningnan ko lang kung walang suot, este kung ano'ng suot.

At kay number 4 na naman tayo, palakpakan ang mga manonood. Bakit kaya? Ano kayang nakita nila sa babaeng ito? Mga naglabasan ang dila at tumutulo ang laway eh. Dahil sa portion na 'yun, naging krawd-feborit siya.

Pagkatapos nun, kumbaga sa telebisyon, may commercials, may ibang programang isiningit muna. Ang mga lasheng sa unahan, atat na atat na makita ulit kung ano 'yung nakita nila. Kilala ko pa 'yung isa dun na kalbo na abot hanggang tenga ang ngiti. Katukayo niya 'yung nalilink kay Squall (Piolopas Squall), kilala niyo naman siguro 'yun? Hindi. Hindi si Angelo (Angelo Ksin), kundi si Someone/Samuel (Samuel Bee).

Teka! Baka lumayo sa kwento. Hindi nga pala siya ang bida dito. Sa ibang post ko na lang siya ikukwento. Mag-uumpisa na ang "question-n-answer portion". Battle of the Brainless 'ika nga. Ako naman, walang interes sa mga ganyang paligsahan kaya ayos lang sa'kin kung ano'ng gawin nila o sabihin nila, basta ako, nakaupo at may hawak na baso. Solve na ako dun.

Pero ano ito? Nung marinig ko ang sagot ni Number 4, bigla ko naalala si Ms. Janina San Miguel. Akala ko nga siya 'yung nasa unahan eh. Ang tanong kasi eh 'yung walang kamatayang tanong sa pageant na "What is the essence of being a woman?" Ewan ko kung sino naglagay ng tanong na 'yan dun. Pero sa palagay ko, BAKLA ang nagsulat ng tanong na 'yun dun sa nagaganap na kontes. Ganito ang naging takbo ng sagot ni Metallica Girl...

"Ahhmm... Virgin? Oh my God! Hmm... Boobs?"

Ayos! Hindi ko na narinig 'yung ibang sagot niya. Natabunan na ng malakas na palakpakan at sigawan ang sumunod na pakawala niya ng boses. Pasalamat siya sa mga pans niya, kundi dahil sa awdiyens-impakto hindi siya lalamang ng malaki sa puntos para manalo.

Tapos naisip ko, may pagkakapareho siya kay Janina. Sa tingin niyo? Meron nga noh? Pareho silang nanalo. Hehehe...

Siyanga pala, apat lang silang magkakalaban.

... ......

Basahin ang kabuuan nito...

Sep 30, 2008

Battle of the Brainless Part 4

0 na lasing
Host: Sino ang unang pambansang bayani ng Pilipinas na may initials na J.R.? (Jose Rizal)
Contestant: Jeric Raval?
Host: Hindi, isa siyang doctor!
Contestant: Dr. Jeric Raval?
Host: Mali pa din, patay na siya!
Contestant: The Late Dr. Jeric Raval???


Host: Ano ang total ng 2 + 2?
Contestant: Three!
Host: Hindi, mas mataas pa diyan.
Contestant: (Tinaasan ang boses) Three!

Host: Anong hayop sa dagat ang may walong tentacles? Clue: Ang pangalan niya ay nagsimula sa "Octo" (Octopus).
Contestant: October.
Host: Hindi, walo nga ang tentacles nito.
Contestant: Octo-walo.
Host: Hindi pa rin. Ang hayop na ito ay walang spine at malambot ang katawan.
Contestant: Octoarts Dancer.
Host: Hindi, nagtatapos sa "s" ang pangalan nito.
Contestant: Octoarts Dancers.
Host: Hindi pa rin.
Contestant: Octomechanix ......

Basahin ang kabuuan nito...

Battle of the Brainless Part 3

0 na lasing
Host: Sino ang kauna-unahang Chess Grandmaster of Asia? (Eugene Torre)
Contestant: Carole KING? (King)
Host:Hindi, mas mababa sa king.
Contestant: Al QUINN? (Queen)
Host: Hindi, tagalog ang apelyido niya.
Contestant: Armida Siguion-REYNA? (Queen/Reyna)
Host: Hindi pa rin. Mas mababa sa reyna.
Contestant: BISHOP Bacani? (Bishop)
Host: Mas mababa sa bishop.
Contestant: Johnny MidNIGHT? (Knight)
Host: Mas mababa sa Knight.
Contestant: Jerry PONS? (Pawns)
Host: Oh, ayan na, nabanggit mo na lahat ng piyesa sa Chess. Yung kahuli-hulihang piyesa na lang.
Contestant: Sylvia laTORRE!


Host: Sino ang National Hero na naka-picture sa 500 Peso bill? Clue,may initials na N.A. (Ninoy Aquino)
Contestant: Nora Aunor?
Host: Hindi. Ang pangalan niya ay nag-e-end sa "Y".
Contestant: Guy Aunor?
Host: Hindi. Dati siyang Senador.
Contestant: Si Former Senator Guy Aunor?
Host: Hindi. Patay na siya.
Contestant: ANO??!! PATAY NA SI NORA AUNOR???!!!

Host: What "K" is the national animal of the Philippines? (Kalabaw)
Contestant: Kuto?
Host: Hinde. Clue, it tills the land.
Contestant: Kutong Lupa!

Host: What is the national bird of the Philippines? Clue: Starts with the letter "M" (Maya)
Contestant: Manok?
Host: Hindi, brown ang kulay nito.
Contestant: Piniritong manok?
Host: Hindi, nagtatapos sa letter "A"
Contestant: Piniritong manoka?
Host: Hindi, mas maliit pa sa manok.
Contestant: Maggie chicken cube? ......

Basahin ang kabuuan nito...

Battle of the Brainless Part 2

0 na lasing
Host: Anong "L" ang tawag sa tao na sumasagip sa iyo pag ikaw ay nalulunod? (Lifeguard)
Contestant: Lifebuoy?
Host: Hindi, pero kahawig nga ng pangalan ng sabon ang pangalan ng ito.
Contestant : Safeguard?
Host:Hindi, pagsamahin mo yung dalawang sagot mo.
Contestant : Safe Buoy?
Host: Hindi siya "boy" at matipuno nga ang kaniyang katawan.
Contestant: Ah, Mr. Clean!

Host: Anong "S" ang ginagamit na flotation device sa dagat upang hindi ka malunod? (Salbabida)
Contestant: Sirena?
Host: Hindi! Hindi ito babae.
Contestant: Siyokoy?
Host: Hindi ito lalake.
Contestant: Siyoke?

Host: What "S" is the national flower of the Philippines? (Sampaguita)
Contestant: Sunflower?
Host: Hindi. Binebenta ito sa kalye.
Contestant: Stork?
Host: Hindi. Bulaklak sabi eh.
Contestant: Sitsarong bulaklak?
Host: Hindi pa rin. It ends with a letter "A".
Contestant: Sitsarong bulaklak na may suka?
Host: Oh, para madali, uulitin ko ang clues at dadagdagan ko pa! Anong pangalan ng bulaklak na nagsisimula sa "S", nagtatapos sa letrang "A", at kapangalan ng isang sikat na singer?
Contestant: Si...Sharon Cuneta! ......

Basahin ang kabuuan nito...

Battle of the Brainless Part 1

0 na lasing
Host: What "N" is the national tree of the Philippines?
Contestant: Niyog?
Host: Mas matigas pa diyan.
Contestant: (tinigasan ang pagkakabigkas) NIYOG!!!

Host: Saang "B" binaril si Jose Rizal? (Bagumbayan)
Contestant: Back?
Host: O sige, pwede rin na ang simula ay letter "L." (Luneta)
Contestant: Likod?
Host: Hindi pa rin. Para mas madali, "R.P." ang initials ng modern name nito. (Rizal Park)
Contestant: Rear Part? (Likod pa rin!)

Host: Saang "B" tayo madalas pumunta pag summer upang maligo?
Contestant: Banyo?
Host: Hindi, pag pumunta ka doon, maaarawan ka.
Contestant: Bubong?
Host: Hindi, marami kang makikitang mga babaeng naka-bikini doon.
Contestant: Beerhouse! ......

Basahin ang kabuuan nito...

 

Copyright 2008 All Rights Reserved Revolution Two Church theme by Brian Gardner Converted into Blogger Template by Bloganol dot com Customized by Vhonne DeVille