Oct 7, 2008

Metallica Girl

6 na lasing
Kung nabasa niyo 'yung kwento ni Metallica Girl, heto't ipapakita ko na 'yung ilan sa larawan niya. Kung hindi mo naman kilala si Metallica Girl, hindi pa kayo huli sa balita. Mababasa niyo pa rin ang kwento niya. Pakipindot lang ng lingk na ito --->> Metallica Girl

Kinailangan kong gawing pribado ang MUKHA ng ilan dito. Mahirap na, baka may makadiskubre pa sa kanila para kuning artista. Maunahan pa ako sa pagmamanedyer nila.

Tan-tara-raaaan! Run na kayo! Hehehe... "Candidate Number 4! Metallica Girl!"


Heto naman ang kuha nung inaawardan na siya. 'Yung praysmani, hindi man lang sinobre. Hehehe. Ewan ko lang kung praysmani talaga 'yun o sustento. Boss M, joke lang.


Kung nabasa niyo na 'yung kwento ni Metallica Girl, matatandaan niyong nabanggit ko dun si Someone/Samuel Bee. At heto na siya, habang may pagnanasang sinasayaw si Metallica Girl.


Peace, Pareng Some, utang mo nga palang 'sanglibo! Kapag hindi mo binayaran, ikalat ko iskandal mo! Bwahahaha. Joke lang, matagal ko nang naikalat.

... ......

Basahin ang kabuuan nito...

Oct 6, 2008

Ang Problema

0 na lasing
Panginoong nasa taas, may hawak ng batas
Lahat nilulutas, problemang dinaranas
Sa bawat problema huwag kang mag-alala
lahat Kanyang nakikita at tutulungan ka


Kung hindi mo nalalaman ang mga pinagdaanan
bawat karanasan ng iyong mga magulang
Ilang taon ang nagdaan, magulang mo'y nangailangan
gutom ay naramdaman sa tiyan na walang laman

Ito'y agad nakita ng Diyos nating Ama
kaya Kanyang ipinakita, pagkain sa lamesa
Magulang mo'y natuwa, gutom ay nawala
ngunit uhaw ang tumama pagkatapos ngumuya

Kahit hindi inasahan ng 'yung mga magulang
inuming kailangan sa kanila'y inilaan
Panginoong nasa itaas Kanya ngayong namamalas
Masayang dinaranas ng mag-asawang bwenas

Wala ng problema itong mag-asawa
Panginoo'y nakadama buhay nila'y walang kwenta
Walang kasaysayan ang buhay na ganyan
kaya't kinakailangan konting kahirapan

Kaya't naisipan ng Diyos nating may lalang
Bigyan ng pagsubok, ang iyong magulang
Kung ano'ng problema ang dapat iatang
Kaya naman ikaw ay ipinanganak na lang

Sa buhay ng mag-asawa, ikaw ang problema
At naging dahilan ng kanilang padurusa
Kaya huwag nang magtaka, kung ikaw ay minumura
nagtatanong kung bakit ipinanganak ka pa.



......

Basahin ang kabuuan nito...

Persona Ingrata!

4 na lasing
Muli ko na namang nasilayan sa aking mga mata ang isang liham mula sa isang babae. Isa yata itong dayariya. Hmm... parang sakit sa tiyan 'yun ah? Dayari pala ang ibig kong sabihin. Matagal na itong nakakalat sa mundo ng sayber, pero subukan kong ilathala ulit dito.

Pakiintindi na lang po, taglish ito pero may mga parte pa rin ng sulat na ang hirap unawain. Kaya umpisahan na natin ang pagbabasa. Mas maganda kung basahin natin ito "with fillings."



Thursday, August 9th, 2007
We’ ve been friends for a long time ago. We come from the same alma mother. Actually, our paths crossed one time on another. But it’s only now that I gave him a second look. I realized that beauty is in the eyes. The pulpbits of my heart went fast, really fast. Cute pala siya. And then, he came over with me. He said, “I hope you don’t mine. Can I get your number?” Nag-worry ako. What if he doesn’t give it back? He explained naman na it’s so we could keep intact daw. Sabi ko, connect me if i’m wrong but are you asking me ouch? Nabigla siya. Sagot niya, The! Aba! Parang siya pa ang galit! Persona ingrata!!! Ang kapal niya! I cried buckles of tears.

Na-guilty yata siya. Sabi niya, isipin mo na lang na this is a blessing in the sky. Irregardless daw of his feelings, we’ll go ouch na rin. Now, we’re so in love. Mute and epidemic na ang past. Thanks God we swallowed our fried. Kasi, I’m 33 na and I’m running our time. After 2 weeks, he plopped the question. “Will you marriage me?” I’m in a state of shocked. Kasi mantakin mo, when it rains, it’s four! This is true good to be true. So siyempre, I said yes. Love is a many splendor.

Pero nung inaayos ko na ang aming kasal, everything swell to pieces. Nag-di-dinner kami noon nang biglang sa harap ng aming table, may babaeng humirit ng, “Well, well, well. Look do we hav e here.” What the fuss! The nerd ng babaeng yon! She said they were still on. So I told her, whatever is that, cut me some slacks! I didn’t want this to get our hand kaya I had to sip it in the bud. She accused me of steeling her boyfriend. Ats if! I don’t want to portrait the role of the other woman. Gosh, tell me to the marines! I told her, “please, mine you own business!” Who would believe her anyway?

Dahil it’s not my problem anymore but her problem anymore, tumigil na rin siya ng panggugulo. Everything is coming up daisies. I’m so happy. Even my boyfriend said liketwice. He’s so supportive. Sabi niya, “Look at is this way. She’s our of our lives.”

Kaya advise ko sa inyo - take the risk. You can never can tell. Just burn the bridge when you get there. Life is shorts. If you make a mistake, we’ll just pray for the internal and external repose of your soul. I second emotion.


Sana ay may naintindihan kayo sa mga sinulat niya. Adios!

... ......

Basahin ang kabuuan nito...

Oct 5, 2008

Virgin? OMG? Boobs?

16 na lasing
"No, I don’t feel any pressure right now."

Kilala niyo ba kung sino ang nagsabi ng mga katagang 'yan? Mismo! Walang iba kundi ang ating Binibining Pilipinas ni si Ms. Janina San Miguel. Sino bang Pinoy ang hindi nakakakilala sa kanya? Teka, sa mga pinagsasabi niya nung naganap na padyent, halos buong mundo na yata ang nakapansin sa kanya. Pero ano itong nabalitaan ko na hindi daw siya makakalahok sa darating na Binibining Mundo (Miss World)?


Pero teka, hindi siya ang bida sa ikukwento ko. Kasamahan ko sa trabaho. Itago na lang natin siya sa pangalang Metallica Girl. (Bakit Metallica Girl? Walang pakialamanan, wala akong maisip eh!) Ang kaganapan, sa katatapos lang ng unang anibersaryo nang kumpanyang pinapasukan ko. Isang engrandeng bayuti padyent ang pinasinayaan.

At 'yun na nga! Diretso na agad tayo sa mga kalahok na dalagas. Wow! Ang gaganda talaga. Ang ganda ng biyu... beau... Ang ganda ng view sa location kung saan kami nagdaos ng anibersaryo. Medyo malayo kasi ang pwesto namin, doon kami sa may kubo kaya hindi namin maaninag 'yung pagmumukha este 'yung fes nila. Isa-isa na sila nagpakilala at siyempre may kanya-kanyang mga kasabihan.

Sobrang ingay! Hindi na marinig ang mga pinagsasasabi. Pero 'yung pang-apat na kalahok, nung magsimula magsalita, medyo tumahimik ang mga manonood-slash-magugulong tao doon at nakinig. At ito ang kanyang sinabi...

"Black is beauty, but too much black is charcoal!"

Oh, sayings pa lang panalo na. Akala ko tuloy gay pageant ang pinapanood namin. Mukhang alam ko kung sino ang nagturo sa kanya para sabihin 'yun. Hindi ko na lang babanggitin, baka mawalan ako ng trabaho.

Ilang sandali, matapos maisingit ang ilang programa, muling tinawag ang mga kandidata para sa pagpapakita ng alindog. Sa madaling salita swim wear na! Ang mga katabi kong lalaki, biglang nawala. Nakita ko na lang nandun na sa malapit sa stage. Mahahalata mo talaga ang mga nyakerz. Nagsimula nang rumampa ang mga kontestants, at siyempre, wala na ako kasama sa kubo, takbo din ako dun. Para makipanood, hindi ako nyakerz, tiningnan ko lang kung walang suot, este kung ano'ng suot.

At kay number 4 na naman tayo, palakpakan ang mga manonood. Bakit kaya? Ano kayang nakita nila sa babaeng ito? Mga naglabasan ang dila at tumutulo ang laway eh. Dahil sa portion na 'yun, naging krawd-feborit siya.

Pagkatapos nun, kumbaga sa telebisyon, may commercials, may ibang programang isiningit muna. Ang mga lasheng sa unahan, atat na atat na makita ulit kung ano 'yung nakita nila. Kilala ko pa 'yung isa dun na kalbo na abot hanggang tenga ang ngiti. Katukayo niya 'yung nalilink kay Squall (Piolopas Squall), kilala niyo naman siguro 'yun? Hindi. Hindi si Angelo (Angelo Ksin), kundi si Someone/Samuel (Samuel Bee).

Teka! Baka lumayo sa kwento. Hindi nga pala siya ang bida dito. Sa ibang post ko na lang siya ikukwento. Mag-uumpisa na ang "question-n-answer portion". Battle of the Brainless 'ika nga. Ako naman, walang interes sa mga ganyang paligsahan kaya ayos lang sa'kin kung ano'ng gawin nila o sabihin nila, basta ako, nakaupo at may hawak na baso. Solve na ako dun.

Pero ano ito? Nung marinig ko ang sagot ni Number 4, bigla ko naalala si Ms. Janina San Miguel. Akala ko nga siya 'yung nasa unahan eh. Ang tanong kasi eh 'yung walang kamatayang tanong sa pageant na "What is the essence of being a woman?" Ewan ko kung sino naglagay ng tanong na 'yan dun. Pero sa palagay ko, BAKLA ang nagsulat ng tanong na 'yun dun sa nagaganap na kontes. Ganito ang naging takbo ng sagot ni Metallica Girl...

"Ahhmm... Virgin? Oh my God! Hmm... Boobs?"

Ayos! Hindi ko na narinig 'yung ibang sagot niya. Natabunan na ng malakas na palakpakan at sigawan ang sumunod na pakawala niya ng boses. Pasalamat siya sa mga pans niya, kundi dahil sa awdiyens-impakto hindi siya lalamang ng malaki sa puntos para manalo.

Tapos naisip ko, may pagkakapareho siya kay Janina. Sa tingin niyo? Meron nga noh? Pareho silang nanalo. Hehehe...

Siyanga pala, apat lang silang magkakalaban.

... ......

Basahin ang kabuuan nito...

Oct 4, 2008

Sumusobra Ka Na!

4 na lasing
Kwentong Dyip na naman tayo. Papunta akong mall noon, sumakay ako ng dyip malapit sa Mini Stop. Ilang minuto, may isang matandang ale ang sumakay. Hantagal bago makaakyat ng dyeeep.

At nung makasakay na 'yung ale. 'Yun na, nakasakay na nga! Edi paandar na ng sasakyan si manong drayber. Wala akong kilala sa sasakyan. Tangina, OP ako ah! 'Yun pa naman ang ayoko sa lahat, ang ingay-ingay ng tsismisan-slash-kwentuhan ng mga ito. Lalo na kung hindi ko naiintindihan kung ano ang pinag-uusapan.


Maya-maya, may pumara. "Sa kanto lang po," sabi nung isang pasaherong dalaga. Sabay baba ng dalawa pa niyang kasama. Ilang metro pa lang ang naaabante ng sasakyan, may pumara na naman para samakay. Sumakit ulo ko sa ilang beses na paghinto-andar ng sasakyan. Tapos biglang namang pumara 'yung matandang ale na nabanggit ko kanina pa.

"Para, sa tabi," mahinahong sabi ni Lola.

Pero itong si drayber, nabingi na yata. Hindi narinig ang boses ng matanda. Kaya inulit na lang ng matanda ang pagpara.

"Sa tabi lang!," medyo paasik na sabi ng matanda. Mga tatlong beses yata inulit ni Lola ang pagsigaw, saka pa lamang napansin ni poging-poging drayber na bingi. At biglang inihinto ang sasakyan.

At ito na nga. Ang umuusok na ale, imbes na bumaba na lang eh nagtatalak pa dun sa loob ng dyip. "Sinabi ko ng para! Tuloy-tuloy pa rin! Ang layo ng nilampasan mo, isang kanto na ang lalakarin ko!" At habang nagbubunganga si Lola eh humahakbang na ito para bumaba nang biglang nagsalita si drayber.

"Ah? Kayo pa ang galit? Magkano ga ang ibinayad niyo? Eh hanggang dun lang pala kayo sa kantong 'yun eh.... Lampas na kayo. Kulang pa nga sana ang bayad niyo, hindi ko na lang kayo sinisingil!"

Napatawa na lang ang ibang pasahero. Napatahimik ang matanda na nakakunot ang noo, sabay baba ng jeep. Napaisip na lang ako. May punto ang drayber na ito ah. Bakit nga ba sa ibang bagay, natutuwa sila kapag may sobra?

Sa internet shop, kapag nagkokompyuter sila, tapos lampas sa oras, natutuwa sila.
Sa pagkain, kapag may sobrang pagkain na inihain, natutuwa din.
Sa sukli, kapag sobra din, 'yung iba hindi na ibinabalik kayang tuwang-tuwa.

Eh bakit pagdating sa pamasahe, lampas ka na sa dapat na bababaan mo, ikaw pa ang nagagalit? dapat nga magdagdag ka pa ng bayad kasi lumampas ka eh.

Teka.... huwag niyo ako aawayin... toinkz!

. ......

Basahin ang kabuuan nito...

 

Copyright 2008 All Rights Reserved Revolution Two Church theme by Brian Gardner Converted into Blogger Template by Bloganol dot com Customized by Vhonne DeVille