New Year's Resolution

Taun-taon, may mga gumagawa ng New Year's Resolution. Isa din ako sa gumagawa ng ganun. Halos lahat may ginagawang Nyu Yir's Resolusyon. Iba't iba, kanya-kanya. Pero marami din sa mga ginagawa nila ang hindi nila natutupad. Hindi nagagawa. Bakit nga ba mahirap gawin ang ginawang resolusyon? Hindi ko din alam.


Para sa Taong 2009, gagawa din ako ng New Year's Resolution ko. At ang New Year's Resolution ko ay...

HINDI NA AKO....

GAGAWA NG NEW YEAR'S RESOLUTION!!!

Hindi ko din naman natutupad. Hehehe.
...
......

Basahin ang kabuuan nito...

Bagong Damit!

Pasko na! Siyempre, nandiyan na ang mga bagong gamit, tulad ng sapatos, pantalon at mga damit. Pero hindi lang tao ang dapat binibihisan. Tulad ng mga blags natin, kailangan din natin itong bihisan ng bagong damit. Tulad naman ng para sa tao, nahihirapan tayong pumili ng magandang damit para sa magsusuot. Pinipilit nating hanapan ng maganda at nababagay na kasuotan.


Para dito sa blag ko, nahanapan ko ng bagong isusuot hindi lang para sa Pasko, kundi para na din sa Bagong Taon. Nakahanger pa lang 'yung damit na 'yun. siguro sa taong 2009 ko na lang ibibihis dito sa blag ko.

Maligayang Pasko at Maligo sa Manigong Bagong Taon!

Dumaan lang dito ngayon pero abala pa rin hanggang sa ngayon. Malapit na akong bumalik ng buong pwersa. Hehehe. ......

Basahin ang kabuuan nito...

Ey Busy Di!

Kung mapapansin ninyo, halos wala na akong naisusulat dito sa blag kong ito. Naging abala lang nitong mga nakaraang araw, at mukhang magiging abala din sa mga darating pa. Pipilitin kong makabalik dito sa mas mabilis na panahon.


2009. Ano bang taon ngayon? 2008? Eh di isang taon pa bago ako makabalik? Hehehe... Tapusin ko lang ang mga dapat tapusin. Regaluhan ang dapat regaluhan. Hingian ng regalo ang dapat hingian. At syempre, pagtaguan ang dapat pagtaguan.

Hindi naman siguro aabutin ng 2009 ang pagiging busy ko. Kita-kits na lang. Balik pa rin kayo dito sa bahay ko. Tuloy pa rin ang inuman. Kwentuhan at biruan. Asaran at kulitan.

Salamat po. ......

Basahin ang kabuuan nito...

Ang Alamat sa Loob ng Kweba (Ikatlong Yugto)

Naging abala ako nitong mga nakaraang araw. Hindi ko na namalayan na may ginagawa nga pala akong istorya dito sa aking munting bahay-blag. Medyo nahihirapan ako kung paano ko itutuloy ito, dahil 'yung mga sangkot sa istorya, ayaw akong tulungan. Hehehe. Pero may napapansin akong kakaiba sa kanilang dalawa kaya ito na...

... ang pagpapatuloy...


Sa tingin ninyo, ano ang bibitawan ni Naruto? Hmm... Pinag-iisipan pa rin niya kung alin nga talaga. Kaya ang ginawa niya, umupo muna siya kung saan siya nakapuwesto. Inilapag sandali ang mga gamit na hawak sa kamay niya. Pinulot niya ang flashlight.

Binuksan niya ito at nagkaroon ng liwanag sa paligid niya. Nagkaroon ng matindig kasiyahan si Naruto dahil sa liwanag na 'yun. Na tila ngayon lang ulit nakakita ng liwanag. Ayaw na niyang bitawan ag flashlight na 'yun. Naisip din niya na 'yun ang magiging paraan upang makalabas siya sa madilim na kweba.

Tumayo siya. Humakbang. Dala-dala ang flashlight. Pero natigilan din siya dahil meron siyang naalala. Bumalik siya kung saan siya umupo. Pinagmasdan ang mga bagay na inilapag niya sa lupa. Muli siyang umupo. Hindi pa siya handa na iwan ang mga bagay na mahalaga para sa kanya. Hindi siya makapagdesisyon sa dapat niyang gawin, kaya minabuti na lang muna niyang manatili doon upang makasama ang mga bagay na iyon.

Nagiging makasarili ba si Naruto? O ayaw lang niya na makasakit ng iba?

Maaaring nagiging makasarili siya dahil gusto niyang mapasakanya ang lahat ng iyon, ng walang naiiwan. Pero maaari din namang ayaw lang niyang masaktan ang bagay/tao na maiiwan niya. Kahit na sa palagay niya, na pwedeng maging maligaya 'yung iiwan niya kapag nakakita ng sa tingin niya eh mas karapat-dapat para doon sa maiiwan.

Ayaw lang ba niyang magsisi sa huli? O natatakot lang siyang sisihin ng iba?

Ayaw niyang sa bandang huli, eh pagsisihan niya kung alin/sino ang pipiliin niya. At ayaw din niyang sisihin siya kung sakali na mali ang napili niya. Siguro. Hindi ko din alam.

Ikaw? Kung ikaw ang nasa kalagayan ni Naruto? Ano kaya ang gagawin mo?

Abangan ang mangyayari... hindi 'yung istorya ko dito, kundi 'yung totoong istorya ni Naruto. Maaaring mabuo 'yung Alamat sa Loob ng Kweba sa pamamagitan mismo ng bida sa kwento, at maaari ding sa tulong ng mga tulad ninyo.
... ......

Basahin ang kabuuan nito...

Pares-pares

Nakakabato. Walang magawa. Mag-isa sa kwarto. Walang lowd, hindi makateks si leading lady. Namimis na. Naghanap ng magagawa. Inisa-isa ang mga libro para magbasa na lamang. Hinahanap ko 'yung unang librong isinulat ni Bob Ong. 'Yung ABNKKBSNPLAko. Hindi kasi nakakasawang basahin ulit 'yun. ABNWWL 'yung libro ko. Hindi ko makita. Naisipan ko na lang maglaro.


Hmm... Ano ba ang magandang laruin habang nag-iisa? 'Yung kahit nakahiga ka magagawa mo, tapos malayo ang nararating ng imahinasyon mo. Tapos napapangiti ka pagkatapos mong mailabas 'yung gusto mong palabasin. Huwag 'yung iniisip ninyo. Bastos 'yun. Alam ko na. Maglaro na lang ako ng Pares-pares!

Paano ba laruin ang Pares-pares? Mag-isip ng mga parte ng katawan na may kapareha o kadoble.

Mga ginamit ko para malaro ang Pares-pares:

• Lapis, bolpen o kahit anumang uri ng panulat
• Kahit anong klaseng papel basta wala pang sulat
• Parte ng katawan na hahanapan ng kapareha
• Matinong pag-iisip para gumawa ng hindi matinong maisip

At heto ang nabuo ko. Isang mahabang tula na hindi ko alam kung may patutunguhan.

Pares-pares

Dalawang bola, na nakakakita
Ibinigay sa atin at tinawag na mata

Malaki ang tulong ng ating ilong
Sa butas na dalawa, tayo'y nakakahinga

Dalawa rin ang tenga, sa magkabilang gilid
Upang marinig ang nasa paligid

Kamay ay dalawa, kanan at kaliwa
Dumadali ang gawain, kung parehong gagamitin

Nag-uunahang paa, bilang ay dalawa
Humakbang at tumakbo ka, 'di ka matutumba

Madaming dalawa, sa ikaw na nag-iisa
May kapares ang isa, doble ang dalawa

Bawat isa sa kanila, may kaparehang kasama
Upng mapaganda, ang bawat gawain nila

Ngunit nangangamba, ang puso'y nag-iisa
Baka maging problema ang kawalan ng kapareha

Sinasabi ng iba, ang puso ay iisa
Dahil ang kapares niya, nasa katawan ng iba

Para sa akin ay hindi, at sila ay mali
Dahil hindi magiging madali, kung sa ibang katawan ipipili

Ang utak ay nariyan, ang puso ay kailangan
Upang maramdaman, ang kanyang nalalaman

At ang pusong tumitibok, ang utak ay sinusubok
Upang ang bawat nararamdaman, magkaroon ng kasagutan

Kung ang puso'y nag-iisa, utak ang kailangan niya
Kaya ngayon ay tapos na, dalawa na sila

Mahirap mag-isip, kung wala kang puso
At mahirap magmahal, kung wala kang utak

...

......

Basahin ang kabuuan nito...