Namatay sa Kahirapan?

Habang nakatitig ako sa dito sa monitor nitong kompyuter kanina, nakaramdam ako ng kakaiba. Nakarinig ako ng parang halimaw na umiiyak. Umuungol. Tumahimik ako at pinakinggan kung saan nanggagaling ang ingay na 'yun. At nang muling marinig, nalaman kong sa tiyan ko pala nanggagaling ang walanghiya. Gutom na pala ako.


Kaya tumakbo muna ako sa konbinyenteng tindahan ng shitty-onsehan na mas kilala sa tawag na 7-11. Kumuha ako ng dalawang inumin na Propel Vitamin Water, dalawang Choco Mallows, isang Hotdog Sandwich at 'yung Special Siopao na hindi ko pa natitikman ang pleybor, Siopao Spicy Asado. Pagdating ko sa pagbabayadan ng aking kinuha, Aba! kamahal ga ng mga tinda dun! Mahigit isang daan na agad 'yun? Akala ko tapwe lang 'yun eh. Pero hindi bale, gutom talaga eh.

Binayadan ko na 'yun at naglakad na pauwi. Habang naglalakad, may nakita akong isang eksena sa may gilid ng kalsada. May napansin akong nakahandusay doon, medyo kinilabutan ako. Lalo na nung nakita ko 'yung isang medyo may edad na, na parang iniyuyugyog ng kamay ang katawan ng munting nakahandusay. Hindi ito kumikibo. Tinitigan ko at napansin kong hindi na humihinga.

Ano'ng gagawin ko? Hindi ko alam kung ano'ng dapat kong gawin. Sa t'wing hahakbang ako papalapit, napapaatras 'yung kanina'y yumuyugyog sa kawawang nilalang. Minabuti kong dumaan sa medyo may kalayuan ang agwat sa kanilang dalawa.

Nang malapampasan ko sila, tinitigan ko pa rin kung ano ang nangyari. Hindi ko alam kung ano ang relasyon nung maaring patay na dun sa nakabantay sa kanya. Pero kung pagmamasdan ang kanilang hitsura, magkamukhang magkamukha sila. Sa hugis ng mukha, sa mata, ilong, bibig at tenga. Walang pagkakaiba. Maliban na lang sa kulay na balahibo nila. 'Yung nakahigang kuting kasi, kulay orange at 'yung isang pusa ay puti at itim.

Sa palagay niyo? mag-ina kaya sila?
... ......

Basahin ang kabuuan nito...

Ano ba ang Munisipyo?

Mula sa bayan ng Lipa, papunta ako ng Tanuan, Batangas para dalawin ang isang kaibigan. Sa paradahan ng jeep malapit sa palengke, sumakay ako ng jeep. Habang binabaybay namin ang kalsada, isang Ale ang pumara.

Iniabot niya ang bayad sa mamang drayber swit laber ang bayad.

"Sa Munisipyo lang po." Sabi ng ale sa drayber. Tuloy lang. Wala pang nangyayari. Diretso sa pagpapatakbo si manong drayber. Malapit na kami sa City Hall nang nagsalita na naman si Ale.

"Mama, sa Munisipyo lang po ako ha."


Itong si drayber, parang walang naririnig. Hindi sumasagot sa Ale at tumitingin lang mula sa salamin sa unahan sa taas para makita ang mga taong nakasakay sa likod.

"Sukli ko po?" Si Ale na naman na medyo mapapansin mong maasim na ang mukha na parang nakakain ng hilaw na sampalok. Kung pagmamasdan ito, galit na.

"Pasaan ga kayo?" Hay salamat, sumagot ang aming piloto.

"Diyan nga lang sa Munisipyo at ang sukli ko, hindi mo pa inaabot!" Hala, paasik na magsalita ang babaeng are. Napakamot lang ng ulo si drayber na nagmistulang si Efren Bata. At pinagpatuloy ang pagmamaneho.

"PARA! Sinabi nang diyan lang sa Munisipyo! Tanga ka ga! Sukli ko, dali na nang makababa na ako!" Tuluyan nang nawala sa sarili ang Ale. Iskandal! At tuluyan nang hininto ang sasakyan, sinuklian at bumaba na ang Ale.

Medyo napaisip din ako sa nangyayari. Bakit sila nagkakaganito? Ano bang mali sa nangyayari? Nakakunot na ang noo ko nun. Samantalang ang ibang pasahero ay tuloy lang sa ginagawa nila. Nang biglang nagsalita si drayber habang umiiling-iling.

"Tanginang 'yan! Kanina pang munisipyo ng munisipyo! Baka City Hall! Katanga-tanga!"

Saka ko lang naisip. Ay ano nga ga ang MUNISIPYO? At ano naman ang CITY HALL? Madalas nga din itong mabanggit ng ilang tao. Iniisip ko ang ibang kahulugan ng munisipyo at ng city hall. Napagwari ko na ang Munisipyo nga pala ay isang Bayan kung saan nakatira ang mga residente ng lugar na iyon (natural nakatira dun, residente nga eh!). At ang City Hall naman ay isang Bahay Pamahalaan sa bayan na iyon na pinamumunuan mga kawatan este opisyal ng bayan.

Kung ganun, sinong mali sa dalawa? Malamang 'yung Ale, hindi bale na lang kung sa kabilang bayan ang ibig niyang sabihin sa pagsasabing "Sa Munisipyo lang po", dahil nasa loob na siya ng munisipyo bago pa lamang siya sumakay ng jeep.

Ibig sabihin, madami pa rin ang nagkakamali sa dalawang 'yun? Kung sabagay, wala na kasing bumabanggit ng salitang Bahay-Pamahalaan kaya inakala nilang ang City Hall at ang Munisipyo ay iisa.

Pero bago pa ako lumampas sa dapat kong puntahan, pumara na ako sa may kanto.

"Mama, City Hall po este sa kanto lang po."
......

Basahin ang kabuuan nito...

Anak ni Kulapo: Apo ni Kopong-kopong

Habang inaabangan kong mag-onlayn ang aking "kaibigan," naisipan kong magliwaliw muna sa pagtambay sa mga blags. Mga blags na pwedeng pagparausan, na maghahatid ng kakaibang kiliti habang gumagana ang aking imahinasyon. At napadpad ako sa isang weblag. Isang blag na ang namamahala ay 'yung nasa sinaunang blag niya. Pangalan pa lang, talagang hindi na aabutin ng bagong heneresyon. Ang kopongkopong.com!

Pero dahil nga sa hanggang kwento na lang ang kopong-kopong, hindi na natin ito matatagpuan sa mundo ng sayber. Kaya itong apo na lang ni kopong-kopong ang naabutan ko. At ito ay ang...

www.Anaknikulapo.com

Hindi ko alam kung talagang apo nga ito ni kopong-kopong dahil hindi ko naman kilala si kulapo eh. Hindi ko na inalam iyon dahil nabasa ko 'yung pakulo niya. Nabasa ko 'yung pwedeng mapasaakin kung saka-sakaling mabola ko si Buraot.

Ito nga pala 'yung mga pwedeng makamkam kung sasali ka sa pautot niya:

Grand Prize:
1. 3,000 entrecard credits at
2. Pumili ng isa sa mga sumusunod:
a. Three hundred dollars,
b. Tatlong daang dolyares,
c. Tres syentos estados unidos dolyares, o
d. Tatlong plastic balloon (used)

Second Prize:
1. 1, 000 entrecard credits at
2. Pumili sa mga sumusonod:
a. One hundred dollars,
b. One hundred pesos,
c. Isang daang baku-bako, o
d. None op da above

Third Prize:
1. 500 entrecard credits at
2. Pumili sa mga sumusunod:
a. Fifty dollars,
b. Singkwenta pesos,
c. Limampung pirasong sinkong kulot, o
d. Tenkyu mula kay BURAOT

$100 Consolation Prize: (Kita mo naman sa pakontest, me consolation prize pa.)

At dahil sa sikat si Buraot na kasing-sikat ni Katchupoy (sikat pa ba 'yun? Sikatchupoy?). Gusto ko ding maging sikat. Pero bago ako magpasikat, narito ang isang post niya na nagpasikat, este nagpasakit ng tiyan ko:

Ang Blackout happenings sa buhay niya. Dahil... isa din akong magbabarik (sa mga hindi nakakaalam ng salitang magbabarik, manginginom po iyon!), minsan na ding mangyari sa'kin ang mag-blak-awts! Pero hindi naman kasing wild ni Buraot... kasi, naging Superman daw ako, kwento ng mga nakasaksi.

Siyanga pala. Sa mga magbabasa sa blag ng http://anaknikulapo.com, kung sakaling hindi niyo agad makita 'yung mga naisulat niya at 'yung baul niya kada buwan. Andun lang 'yun sa gilid na may drapdawn baks! Ayokong malasheng kayo kahahanap. Hindi ko kasi napansin nung una... Hahaha...
......

Basahin ang kabuuan nito...

Problema ng Hayskul Istudent

Nakareceived ako ng text galing sa mga kabarkada ko, nagyayayang mag-inuman, magkasiyahan. Mga kabarkada na nakilala nung hayskul kami. Bigla ko na-miss at naalala 'yung mga katuwaan, kwentuhan, asaran at kung anu-ano pa na ginagawa namin nung panahon na yun. At dun din ako natutong humawak ng baso na ang laman ay alak. At gaya nga ng sinasabi ng iba, pinakamasaya na ang hayskul layf!

Pero kung masaya ang pagiging hayskul, meron din namang hindi magandang nangyayari sa loob ng taon ng pagiging hayskul. May mga problema ding pinagdadaanan ang mga estudyante sa ganoong estado. Isa-isahin natin ang mga problemang 'yun. Hmm... sa katunayan, mayroong anim na pangunahing problema ang dinadanas na isang estudyante sa hayskul.

Umpisahan na natin.

Pang-anim (6) na problema, Allowance o 'yung tinatawag na baon - Aminin natin na hindi lahat sa atin eh maganda ang estado sa buhay. Marami sa atin ang dumaan sa hirap habang nag-aaral. At dahil sa kahirapang 'yun nagkakaproblema sa baon. Merong iba pa nga na halos ilang milya ang nilalakad dahil walang pamasahe makapasok lang sa iskul. 'Yung iba naman, nagbabaon na lang ng sandwich para nga naman hindi na kailangang gumastos.

Panglima (5) ay Assignments - Isa din ako sa nagkaproblema diyan. Hindi ko naman sinasabi na mahina ang kokote ko pagdating sa pag-aaral, ang kaso, hindi ko alam na meron palang takdang-aralin dahil tamad akong kumopya sa notebook ko lalo na kung dictation. Mabagal kaya ako magsulat tapos ang bilis namang magsalita ng teacher namin, tapos ingles pa! Pakshet! Kaya kinabukasan, hagilap ng kung kaninong notebook na makokopyahan. Ang problema, halos lahat walang assignments. Lagot kay Ma'am.

Pang-apat (4) sa listahan, Exams - Ayos, eksaminan na. Sakit sa ulo nito, wala na ngang maisagot mamadaliin ka pa ng teacher mo. Meron pang iba, sinisipa 'yung upuan mo mula sa likod at humihingi ng tulong. Buti 'yung iba nakapaghanda na, hindi naghanda dahil nag-aral kundi nakapaghanda na ng mga kodigo. Ayos lang kung Multiple Choice ang eksam, tangina, Fill in the blank na nga, wala pang pagpipilian.

Siyempre kung nagkaproblema sa Exams, diyan naman papasok ang pangatlong (3) problema, Grades - Hindi ka nakakagawa ng assignments, tapos bagsak pa sa eksam. Anong magiging resulta ng grado mo? Walang duda, Bagsak! Problema talaga 'yun tapos hindi mo alam kung paano mo ipapakita ang report card mo sa magulang mo. Nagagawan naman ng paraan kung minsan, kung mabait at maawain ang teacher mo. Paano na lang kung sobrang nakakatakot na titser na, nagmemenopos pa!

Iyon ang pangalawang (2) problema, Instructors/Teachers/Guro - Sila ang kaaway ng estudyante, student's enemy number one. Meron kasing titser na kahit anong gawin mo, naaasar sa'yo. Ewan ko nga ba, wala silang nakikitang maganda sa mga pinaggagawa mo, puro na lang masama. Meron pang ibabagsak ka na lang ng walang dahilan. Pagagalitan sa konting nagawang kasalanan. Hayz!

At heto na ang pangunahing (1) problema ng estudyante, PAPEL - Papel? Bakit papel? Kung mapapansin niyo, kapag oras ng quiz o surprise quiz. Magpapakuha ng wanhap o wamport na papel si titser. Dami estudyante ang kulbit sa kaliwan, kulbit sa kanan, sa likod at harap. Tapos maririnig mo 'yung mga katagang...

"Hoy! Pengeng papel!"

Kung mamalasin ka pa, lahat ng mahihingian mo wala din papel. Tapos may nakita kang may papel nga pero paglapit mo, ubos na! Hindi mo na alam ang gagawin mo, masisimula na ang quiz. Minsan nasubukan ko nang magsagot sa scratch paper. Iniisa-isa ko pa ang bawat libro ko nun at nagbabakasakaling may nakasipit na papel dun. Nakakatsamba naman, kahit may sulat ang harapan, basta malinis ang likod, papatusin na. May maipasa lang.

Marami pang problema ang nakukuha ng isang estudyante sa hayskul layf. Masyado lang marami para isa-isahin dito. Kayo na lang ang bahala mag-isip kung anu-ano ang mga 'yun. ......

Basahin ang kabuuan nito...

I Remember the Day

Hay! Ang buhay nga naman. Kapag may ginawa kang kalokohan, kahit anong pilit mong itago ito, lalabas at lalabas pa rin. Sabihin na nating hindi natin sinasadya na gawin 'yung mga bagay na hindi talaga natin dapat gawin. Pero kapag nandyan na, hala, heto't ikakahiya. Pagtatakpan ang nagawa kahit halata na. Siyempre sa reaksiyon pa lang ng mukha, guilty na.

'Yan ang naisip ko habang dumaan kami kanina sa isang kilalang paspud malapit sa pinapasukan ko para maghapunan. Pagka-order namin ng kakainin namin, napansin ko 'yung manager nila. Aba! Kilala ko 'yun ah. Kaklase ko nung greyd wan at nung hayskul ako.

Bigla na lang nag flashback sa'kin ang pangyayari nung nasa elementarya pa kami.

Siyanga pala, isa siyang babae. Katatapos lang ng reses namin, nasa loob na kami lahat ng silid-aralan. Habang nasa kalagitnaan ng klase, bigla na lang may vioce over na ewan kung saan nanggaling.

"Ang BAHO!"

Siyempre, ang Pinoy nga naman, may kakaibang sakit. Kapag may isang nag-react, kung ano naramdaman nung isa, nararamdaman din nung isa, kung ano 'yung naaamoy nung isa, naaamoy na din ng iba. Pero 'yung amoy na 'yun, talagang naamoy ng lahat.

Buti na lang andyan si Mam.

"Huwag kayong maingay. Tumahimik kayo.", saway ng butihin naming guro sabay ang pagdedma sa kung anong naaamoy.

Akala ko tuluyan na nang hindi pinansin ni Mam 'yung nangyayari sa paligid niya. Nang bigla na lang niyang sinabi sa aming lahat na...

"Class, tayo muna tayong lahat. Magdasal muna tayo."

Eh di nagtayuan nga kami para magdasal. Bigla na lang napako ang tingin naming lahat sa isang tao. Siya lang kasi ang kaisa-isang tao na ayaw tumayo. Nung napansin na niya na pinagtitinginan na siya ng lahat ng tao sa loob ng silid na 'yun, no choice siya. Eto na, tumayo na siya, nang biglang sumigaw 'yung katabi niyang lalaki.

"Ma'am! Si Angel, TUMAE!"

Bigla na lang akong tinapik ng kasama ko.

"'Tol, kain na tayo, crush mo yata 'yung manager eh. Kanina ka pa nakatingin dun ah."

At ito lang ang nasabi ko sa kasama ko.

"TAE KA!"
.
......

Basahin ang kabuuan nito...